“اسپرایت بوی”

“اسپرایت بوی”

“اسپرایت بوی”

   

در دهه ی ۱۹۴۰ برای اولین از مسکات “اسپرایت بوی” در مجله ها رو نمایی شد. آدمکی جادویی (الف) که همواره با لبخندی عجیب و اغلب ستاره هایی دور سرش در تبلیغات ظاهر می شد؛ ستاره هایی که هم تداعی کننده ی شخصیت درخشان این کاراکترو هم حباب های گازدار کوکاکولا بودند.

“اسپرایت بوی” در واقع به این دلیل به جود آمد که شرکت ناگهان با یک مشکل در فرهنگ محاوره ی آمریکا مواجه شد؛

کلمه ی “کوکاکولا”  بین مردم به “کوک” تقلیل پیدا کرده بود.

 

شرکت برای جلوگیری از سوءتفاهمات احتمالی، تصمیم گرفت تلفظ چدید را به رسمیت بشناسد.

در اولین تبلیغ “اسپرایت بوی” این کاراکتر به وضوح اعلام کرد ” من کوکاکولا هستم! گرچه بین شما به “کوک” هم شناخته می شوم! چراکه ما دوست داریم کلمات را کوتاه کنیم.”

 

در واقع این برند با معرفی “اسپرایت بوی” یک تیر و دو نشان زد؛ هم از برند جدید خود (اسپرایت) رونمایی کرد و هم برای همه این موضوع را روشن کرد که، “کوک” همان “کوکاکولا” ست.

امروز، “اسپرایت بوی” در میان کلکسیونرها و کسانی که لبخند این کاراکتر را به یاد دارند، هنوز بسیار پرطرفدار است و با قیمت بالایی بین آن ها جا به جا می شود

0 دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید: