«ارتباط کاری»،  یک موجود زنده است!

«ارتباط کاری»، یک موجود زنده است!

«ارتباط کاری»،  یک موجود زنده است!

در تعریفی که پذیرش عمومی دارد، ارتباط فرایندی است که در آن، معنا بین موجودات زنده تعریف و به اشتراک گذاشته می‌شود. ارتباط به –حداقل- یک فرستنده ی پیام و –حداقل- یک گیرنده نیازدارد…

اما خودِ «ارتباط» نیز یک موجود زنده است. به تعبیری ارتباط برای بقاء و مداومت خود، به تغذیه و تنفس نیازمند است. اما باید پرسید متریال مورد نیازش به عنوان  خوراک و  هوای نفس کشیدن، چیست؟

مهم ترین منبع حیاتیِ «ارتباط»، توجه است.  اهمیت دادن، اصل انتزاعی حفظ جان یک ارتباط و ارتقاء کیفیت آن است که با ابزار و روش های متعدد و متناسبی، قابلیت ملموس شدن دارد.

معجزه ی یک توجه درست!

توجه درست، در واقع یک توجهِ متناسب است ، به این معنا که اگر بتوانید با هوشمندی و درک همه جانبه، شکل اهمیت دادن به هر شخص را با توجه به کاراکتر و موقعیت اجتماعی اش  و هم چنین، نوع ارتباطی که میان شما برقرار است، کشف کنید،  به شکل مداوم، به موجودیت این ارتباط، نفسی تازه خواهید بخشید!

اما ابزارها!

ابزارهای توجه متعددند:  از یک پیغام متنی ساده اما بجا ، تا  تقدیم هدیه و محبت های بدون چشم داشت !

 

 

در یک ارتباط کاری نیز، این چنین است. منفعت خواهی و توجهی که به چنین نیتی انجام گیرد، حتماً احساس خواهد شد! هم چنین اگر  از این ابزارها –مثلاً هدیه– نامتناسب و نابجا استفاده شود و به نظر برسد که تنها برای رفع تکلیف انجام گرفته است، تأثیر منفی روی این ارگانیزم به جا خواهد گذاشت! تأثیراتی که گاه، جبران ناپذیرند و روح یک ارتباط را به خدشه و آسیب دچار می کنند!

بنابراین شناخت مخاطب و دریافت روح یک ارتباط کاری و اجتماعی، نقش بسیار مهمی در انتخاب قدم های بعدی ایفا خواهد نمود. گرچه کشف ابزارهای ابراز توجه درست، تخصص و هوشمندی ویژه ای می طلبد و چنانچه همه ی تکه های این پازل، کنار هم به درستی جای گیرند، معجزه ی ارتباط رخ خواهد داد!

0 دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید: